Zamrożone emocje

Dlaczego podjadamy i co zajadamy?

Dzisiejszy temat dotyczy tłumionych emocji, które mogą wiązać się z wieczornym podjadaniem i zajadaniem. To zagadnienie ma ogromne znaczenie dla każdego z nas, ponieważ mechanizm zajadania może dotyczyć również osób zachowujących optymalną masę ciała i niemających widocznych dylematów z wagą.

Skąd biorą się te wyzwania, przejawiające się zarówno w formie nadmiaru, jak i niedomiaru tkanki tłuszczowej? Dlaczego przybieramy na wadze w konkretnych partiach ciała i jakie może być głębsze znaczenie tego procesu? Jaką funkcję w naszym doświadczeniu może pełnić tkanka tłuszczowa lub jej zupełny brak?

Warto docenić fakt, że ludzkie ciało jest naszym największym sprzymierzeńcem. Ono zawsze nas chroni, działając w oparciu o głęboką mądrość, nawet w momentach braku naszej pełnej świadomości. Tarcza obronna może aktywować się również wtedy, gdy spoglądając w lustro, odrzucamy swój wygląd.

W psychobiologii zdrowia tkanka tłuszczowa może być postrzegana jako jeden z elementów, poprzez które ciało symbolicznie wyraża nasze doświadczenia. Akt samoodrzucenia może wiązać się z potrzebą ochrony, co paradoksalnie tworzy jeszcze większy dystans fizyczny i emocjonalny do samych siebie.

Zajadanie emocji – kiedy jedzenie staje się sposobem radzenia sobie z napięciem

CZajadanie emocji to stan, w którym odcięcie od własnych uczuć może ograniczać inne możliwości rozładowania gromadzącego się napięcia. Wpadamy wtedy w błędne koło. Mózg próbuje poradzić sobie z permanentnym stanem przeciążenia, a ucieczka od przeżywanych emocji może pogłębiać problem i sprawiać, że wewnętrzne konflikty powracają ze zdwojoną siłą.

Dodatkowym obciążeniem dla samopoczucia może stawać się głód emocjonalny, który gwałtownie domaga się zaspokojenia przy każdej próbie ograniczenia jedzenia. Towarzyszące temu odczucia mogą wzmacniać przekonanie o „braku silnej woli”.

W przypadku tłumienia uczuć dochodzi do wyraźnego paradoksu. Odbieranie sobie prawa do odczuwania określonych stanów i etykietowanie ich jako skrajnie negatywne może sprawiać, że zaczynają one w coraz silniejszy sposób wpływać na nasze doświadczenie ciała.

Psychobiologia zdrowia – jakie emocje możemy zajadać?

Psychobiologia zdrowia zachęca do uważnego przeanalizowania długiej listy tłumionych i zajadanych emocji. Warto sprawdzić, które z nich rezonują z Twoim osobistym doświadczeniem:

• Głęboki brak poczucia bezpieczeństwa
• Ciągły niedosyt uczuć oraz silne pragnienie bliskości
• Pragnienie natychmiastowej zmiany sytuacji przy jednoczesnym hamowaniu działania
• Poczucie manipulacji, bycia wykorzystywaną lub poddaną przymusowi
• Brak samoakceptacji, chroniczne zmęczenie i poczucie zależności
• Wewnętrzna bezbronność oraz głęboko skrywany lęk
• Tłumienie własnej seksualności i niechęć kierowana wobec ciała
• Tęsknota wywołana brakiem miłości ze strony matki lub ojca
• Roszczeniowa postawa i nadmierne żądania w stosunku do otoczenia
• Odrzucanie cudzych wartości przy jednoczesnym strachu przed przyjęciem własnych
• Ciągłe doświadczanie wewnętrznej pustki
• Poczucie bycia gorszą i mniej ważną od innych
• Pogarda wobec otoczenia, lekceważenie oraz wymuszony konformizm
• Poczucie odrzucenia i głęboki lęk przed samotnością
• Obojętność nakładana na własne uczucia
• Paraliżujący strach przed zdradą, nienawiść oraz emocjonalne wyizolowanie
• Tłumienie naturalnego, ludzkiego uczucia osamotnienia
• Duszenie w sobie emocji i rezygnacja z wypowiadania własnego zdania
• Poczucie bycia ignorowaną przez bliskich i świat
• Zamknięcie serca na własną niedoskonałość
• Zablokowana, usilna chęć bycia „lepszą” za wszelką cenę
• Strach przed porażką i błędem
• Kompulsywna, neurotyczna potrzeba stałej łączności ze światem
• Ucieczka w intelektualne rozumowanie zamiast czystego odczuwania
• Tłumione, bolesne poczucie bycia lekceważoną
• Surowa samokrytyka oraz poczucie wewnętrznej słabości
• Blokowanie własnej, naturalnej kreatywności
• Zatrzymywanie naturalnego procesu życia

Tłumione emocje a ciało i sylwetka

Tłumienie emocji może oznaczać blokowanie życia. Z perspektywy moich doświadczeń wynika kluczowy wniosek: blokada życiowa może zatrzymywać ruch, przepływ i naturalne flow. W podejściu psychobiologii zdrowia ciało może być postrzegane jako odzwierciedlenie tego stanu również w swoim wyglądzie.

Poprzez zajadanie możemy blokować możliwość swobodnego wyrażania siebie oraz manifestowania tego, co stanowi najgłębszą esencję naszej istoty.

W procesie tym kryje się naturalne pragnienie zaopiekowania się sobą. Umysł może kojarzyć jedzenie z troską, pocieszeniem i zasłużoną nagrodą.

Kompulsywne objadanie się może wiązać się z silną potrzebą zagłuszenia trudnych stanów psychicznych i stanowić próbę „zapchania” niezwykle silnego głodu uczuć. Mechanizm ten może działać do momentu, w którym coraz trudniej jest nam skontaktować się z własnymi emocjami.

Chcesz lepiej zrozumieć swoje ciało, emocje i sylwetkę?

JJeśli temat emocji, zajadania i tego, co może kryć się za naszym stosunkiem do jedzenia, jest Ci bliski, warto przyjrzeć się temu zagadnieniu jeszcze szerzej.

W szkoleniu „Świadomość ciała. Nadwaga i zaburzenia odżywiania” pokazuję perspektywę psychobiologii na relację pomiędzy emocjami, ciałem, sylwetką i jedzeniem.

Przyglądamy się m.in. temu, jakie znaczenie w tej koncepcji mogą mieć nadwaga i niedowaga, rozmieszczenie tkanki tłuszczowej w poszczególnych partiach ciała, ochota na słodkie lub słone przekąski, napadowe objadanie się oraz inne problemy związane z ciałem i jedzeniem.

Poruszamy również temat historii rodzinnej, emocjonalnych doświadczeń, przewodu pokarmowego oraz sposobów pracy z umysłem i ciałem.

To ponad 7 godzin wykładów, do których otrzymujesz dostęp na cały rok. Możesz więc wracać do materiału wtedy, kiedy tego potrzebujesz.

Jeśli chcesz poszerzyć swoją wiedzę o psychobiologię zdrowia, świadomość ciała, emocje i ich znaczenie w relacji z jedzeniem oraz własną sylwetką, zapraszam Cię do szkolenia:

„Świadomość ciała. Nadwaga i zaburzenia odżywiania”